Cambodja

Cambodja website
Klik op kaartje voor interactieve map van onze route in Turkije

En dan zijn we in Cambodja, land nummer 10 van deze reis. Het is een warme dag, tot 36 graden, en het is één lange rechte weg naar het volgende stadje en de eerste plek om te overnachten. Het asfalt wordt regelmatig onderbroken door grit of zand. Onderweg regelen we in een telefoonstalletje simkaarten en internetdata. We hebben nog geen ATM gezien. Ze rekenen in Cambodja de Real, zo heet de valuta hier, veel om naar dollar. En die hebben we wel bij ons. We fietsen regelmatig door het stof van auto’s en vrachtwagens. Gelukkig is het zondag en rijden er niet heel veel vrachtwagens. De weg is wat saai, maar dus niet heel erg druk.

Fietsen midden op de weg grens Laos Cambodja

Mekong
In Stung Treng vinden we een leuk hotel. We kunnen hier geen Real pinnen met onze bankpas, maar wel dollars. De dollars kunnen we gunstig, bij een bureau omwisselen, naar Real. Een Duitser spreek ons aan op de markt en maakt een praatje. Hij adviseert ons een goed restaurant. Dat blijkt achteraf zijn eigen restaurant te zijn. Zijn Cambodjaanse vrouw staat in de keuken. We eten er lekker. De volgende ochtend steken we de Mekong rivier over. Die is hier 1,5 tot 2 km breed. Daar gaat iets meer water doorheen dan door de Dommel, het waterschap waar Jeannette werkt. 

Heet
De volgende dag komen we in klein dorpje waar ze gelukkig één hotel hebben. Afdingen op de hotelprijs lukt in Cambodja een stuk moeilijker, of niet. Zeker in dit dorp waar we toch nergens anders heen kunnen. Het hotel is beperkt onderhouden, en is niet schoon. Zeker geen 15 dollar waard, maar de eigenaar doet niets van de prijs af. Uiteindelijk kunnen we voor 14 dollar een nacht blijven. Fruit kopen is in Cambodja geen probleem. Overal is wel een markt.  Yoghurt, die we vaak ’s morgen bij het ontbijt gebruiken, des te moeilijker. We komen uit bij een soort drink yoghurt. Havermout hebben we nog vanuit Laos.

We vertrekken vroeg om de hitte een beetje voor te blijven en dat is maar goed. Voor 12 uur is het op onze kilometer teller al 42 graden. Op dag drie vinden we na 68 km fietsen een leuk klein resort langs de weg waar we een bungalow nemen. Phnom Tbeng heet het. Het is hier ook al een paar graden warmer dan gemiddeld. De temperatuur schommelt nu tussen de 34 en 36 graden. Terwijl het gemiddeld onder de 28 tot 30 graden zou moeten zijn. We zijn blij dat onze fietsdag er voor de lunch alweer op zit. We kiezen nu ook altijd een kamer met airco. Zo kunnen we goed afkoelen en slapen. We genieten van de omgeving. We blijven een dag langer en werken aan onze social media, filmpjes en website. Een dag later fietsen we bijna 90 km en komen aan in Siem Reap.

 

Siem Reap
De stad is gezellig en relaxed en vol met andere toeristen. Er zijn leuke barretjes en restaurants. Ze hebben er een Pub street, vol met winkeltjes en horeca. ’s Avonds is alles verlicht. Ze hebben zelfs een heus led scherm op een dak.  Een lekkere drukte, die we een al tijd niet gezien hebben. We vinden het zo leuk dat we uiteindelijk vijf nachten blijven. We gaan een paar keer uit eten met Julia en Marc, vakantiefietsers uit Duitsland, die kennen we nog van de Pamir. Zij zaten met hun fietsen in een vrachtwagen om de wegwerkzaamheden te omzeilen. We fietsten ze voorbij bij een opstopping en maakten een praatje. Ook de Nederlandse Ina is er een keer bij. Erg gezellig allemaal.

 

Killings Fields
We bezoeken de Killing Fields. Niet zo groot als in de hoofdstad Phnom Penh maar groot genoeg om het verschrikkelijke verhaal te vertellen over het regime van de rode Khmer en Pol Pot. 40 jaar geleden nog maar werd in een paar jaar tijd 25 tot 30% van de totale bevolking gedood. Ze werden eerst gemarteld en dan vaak dood geknuppeld, of kregen een plastic zak over hun hoofd. Kogels waren te duur… Echt bizar, we werden er stil van. Daarna bezoeken we Apopo (Anti-Persoonsmijnen Ontmijnende Product Ontwikkeling). Een particuliere organisatie, opgericht door een Belg, die ratten trainen om landmijnen op te sporen. We krijgen een volledig demonstratie, met ratten aan een lijntje. Een succesvol project. Langzaam maar zeker worden zo stukjes land vrijgemaakt van landmijnen. Een tijdrovende klus. Het is een mooi opgezet informatiecentrum en ook dit is weer een indrukwekkend verhaal. Er liggen zo’n 6 miljoen landmijnen in Cambodja …

 

Angkor Wat
En dan is het tijd voor het Angkor tempel complex, waarvan Angkor Wat de grootste en belangrijkste tempel is. Het complex ligt vijf kilometer ten noorden van de stad, is 162 ha groot en bevat meer dan 200 tempels. Het is het grootste religieuze monument ter wereld. De meeste bezoekers huren een scooter of tuk tuk voor het bezoek. Wij doen dat lekker op de fiets. We bezoeken in drie dagen de belangrijkste tempels. Alleen de voormiddag is geschikt, daarna is het echt veel te warm om in de brandende zon te lopen. De tempels zijn in de 13e eeuw gebouwd. Oorspronkelijk als Hindoe tempels. Later zijn ze langzaam getransformeerd in Boeddhistische tempels. In de hoogtijdagen woonden er tussen de 80.000 en 150.000 mensen. De huizen waren van hout, daar is nu niets meer van terug te vinden. Alleen de stenen tempels zijn bewaard gebleven. We genieten van de prachtige bouwwerken. Niet te bevatten hoe ze dit in die tijd konden bouwen. Zware stenen passen precies in elkaar. Elke steen heeft een eigen vorm. Wat een werk ook met al die oneindig gebeeldhouwde stenen versieringen.

 

De toerist
Er worden hier veel massages aangeboden. Jeannette probeert een voetmassage en een Thaise massage. Er zijn veel restaurantjes, die elkaar heftige concurreren. Bij sommigen is het hartstikke druk, in een ander etablissement zit helemaal niemand. Het is de hele dag door “Happy Hour”. Een grote fles bier is dan 50 eurocent. Gerechten zijn goedkoop, maar hier in de stad krijg je hiervoor ook vaak maar een half gerecht. Het komt regelmatig voor dat we een tweede ronde hoofdgerechten bestellen. Er zijn ook “nettere” zaken die meer westerse uitstraling hebben en dus ook duurder. Voor een ieder wat wils. We zien ook (grote) oudere westerse mannen die met een (klein) jongere Aziatische vrouw optrekken.

Boottocht van Siem Reap naar Battambang
We boeken bij een tourbureautje een bootticket naar Battambang, zo’n 100 km verderop. De fietsen kunnen voor een leuk prijsje mee. Eerst moeten we, ’s morgens vroeg, 12 km fietsen om bij de afvaarplek te komen. We genieten onderweg van een mooie zonsopgang. Het bootje is kleiner dan op de foto’s. Vroeger werd deze route door de lokale bevolking gebruikt als vervoersmiddel. Nu ligt er een mooie weg en wordt deze boot vooral door toeristen gebruikt. De longtail boot vaart het Tonle Sap meer op. De overkant zien we niet eens. De boot klappert soms op het water door de snelheid in combinatie met de golven. Later komen we op een rivier en varen langs drijvende dorpen. Ze drijven op vaak op aan elkaar gemaakte plastic tonnen. Er zijn zelfs hier winkeltjes. De bootsman bezorgd ook pakketjes en neemt goederen aan die naar een plek ergens op de route moeten. Bewoners scheuren met hun boot aan ons voorbij. Vissers gebruiken netten met een hefboom constructie. De vis wordt ook meteen klaar gemaakt. Kinderen zwaaien lachend naar ons. Het geeft een mooi beeld van het leven op en langs de rivier. Het is een schitterende tocht. Als de rivier wat smaller wordt staan de huizen op palen heel dicht bij de rivier. De tocht is 100 kilometer en duurt 6,5 uur. We vervelen ons geen moment. De laatste 10 km naar Battambang mogen we fietsen.

 

We ontmoeten onze Youtube helden
Nu is het nog iets meer dan een dag fietsen tot aan de grens met Thailand. We komen Louisa en Tobi tegen. Een stel uit Oostenrijk die al 2,5 jaar onderweg zijn. Wij volgen ze al vanaf het begin via berichten op Instagram en filmpjes op YouTube. Super leuk om “onze heroes” in levende lijve te zien en te kletsen over de reis. Jeannette komt er tijdens de lunch achter dat ze haar mobiel kwijt is. Paniek!!. Ze fietst zonder bagage 18 km terug naar de plek waar we koffiepauze hadden. Gelukkig, hij ligt er nog, in het gras waar ze gezeten had. Voor Jeannette is het zo een 100+ km dag geworden in de brandende zon. Bij de grens gaat alles soepel, binnen 20 minuten zijn we Cambodja uit en Thailand in. We mogen hier 30 dagen zonder visum blijven.

Geef een reactie