Laos deel 1
grens Vietnam - Vientiane

Kaartje route Laos 1
Klik op kaartje voor interactieve map van onze route in Laos

De grens over
Een klim van 1.000 meter en dan zijn we bij de grens. De douanebeambte vraagt 50.000 Kip (Lao munteenheid) om de stempel in ons paspoort te zetten. Als we dat weigeren omdat het toch voor zijn eigen zak is vraagt hij nog maar 10.000 (0,45 €). We gaan akkoord om geen uren hier te hoeven wachten. Dan is het ineens de prijs per persoon, wat we weer willen weigeren. Hij gooit de paspoorten terug en gaat demonstratief achterover zitten. We betalen dan toch maar weer 10.000 Kip extra en hij gaat weer aan de slag. Via de fietsers Whatsappgroep “Cycling South East Asia”, lezen we al dit soort verhalen en weten we wat ons te wachten staat op bepaalde punten. Van deze groep, en andere fietsgroepen over de wereld, kun je lid worden als je wordt uitgenodigd door een andere fietser. Dus als je een fietser tegen komt vraag je of hij of zij lid is en kun je ze, zonodig, een uitnodiging sturen. De douane maakt de slagboom niet open, maar we kunnen er langs.

Ander land
Het passeren van de grens gaat dus soepel en voor we het in de gaten hebben zitten we in een super mooie afdaling. We passeren vooral houten huisjes. Het valt op dat de levensstandaard hier lager is dan in Vietnam. De huizen, werktuigen en kleding zien er veel armoediger uit. Er toetert bijna niemand meer, behalve in nood, dat is lekker rustig. We treffen in de afdaling een fietser uit Engeland. We wisselen informatie en simcards uit, zodat we weer meteen netwerk hebben in het nieuwe land. In het eerste grotere dorpje, Muang Mai, nemen we een hostel. We zien, als we wat later over de markt lopen, een andere fietser. Christopher komt uit Duitsland en is al anderhalf jaar onderweg. We wisselen informatie uit. Hij gaat morgen ook fietsen naar Nuang Khua, waar de boot naar Muang Ngoy vertrekt. Een weg is er niet naar Muang Ngoy. We fietsen niet samen omdat hij veel later wil starten, maar we zien hem onderweg, als hij ons inhaalt, terwijl we aan het pauzeren zijn. We spreken ’s middags, in Muang Ngoy, af om samen te borrelen en te eten.

Muang Khua
We verkennen het dorp samen met Christopher. We zien iemand hele kleine vogeltjes kaal plukken, om ze uiteindelijk op te eten. Ze zijn zo klein dat het volgens ons echt niet de moeite is maar daar denken zij duidelijk anders over. Op de markt is ook van alles te koop wat wij niet kennen. Vis en yak. Vlees ligt hier gewoon open op een tafeltje aan de straat. Veel kraampjes met fruit langs de weg. We kopen weer ‘Dragon Fruit’ en yoghurt. We proberen iedere ochtend yoghurt met fruit en muesli te eten als ontbijt. We moeten pinnen want ons Laotiaanse kips raken op. Zeker de komende dagen kunnen we niet pinnen. We proberen het bij verschillende geldautomaten. De ene is kapot, de ander geeft geen geld. Gelukkig kan Christopher voor ons pinnen en kunnen we het bedrag meteen op zijn rekening terugstorten. Lang leve de digitale techniek.

Per boot
De volgende dag: De smalle longtailboot vertrekt om 10 uur. Om 9 uur kunnen we een ticket kopen. De fietsen gaan mee in de boot. We zitten op een plankje laag bij de bodem van het bootje. De boot lijkt vol. Christopher zit in dezelfde boot. Het is een mooi uitzicht. We komen regelmatig andere bootjes tegen. Soms zien we een man vissen van uit een klein bootje. Halverwege stoppen we. Er blijkt nog een heel gezin en 2 brommers in de boot te kunnen. Onze fietsen lagen eerst voor in de boot en de kapitein legt die nu boven op het dakje. Alles gaat goed en na een dam oversteek waar we als lunch ook nog een “Pho” (noodle soep met groenten en vlees) kunnen eten, komen we in Muang Ngoy.

Muang Ngoy
We hebben vooraf een guesthouse uitgezocht maar nemen het hostel meteen bij de trap naar boven, vlak bij de aanlegplek van de boot. Het is een hostel met bungalows met uitzicht op de Ou rivier. De oude eigenaar is zo leuk en enthousiast dat we daar onze intrek nemen. Het dorpje is leuk maar wel toeristisch. Er zijn alleen maar zandwegen en mooie, kleine paadjes. We eten van een groot ontbijtbuffet en maken een dagwandeling naar een ander dorpje 10 km verderop. We houden een dag rust en klimmen ’s middags naar een mooi uitzichtpunt. We blijven uiteindelijk twee extra dagen.

Eten in laos
Er zijn vele stalletjes met eten langs de weg. Ze verkopen fruit, pho (noedelsoep), rijst en nodel gerechten met groenten, kip, varken of rund. Curry, Laap, Ze bakken het vlees vaak langs de weg op een BBQ bak. Geplatte kip in een bamboe stokje. Het meeste is ook niet meteen klaar maar wordt eerst bereid en dan uitgeserveerd. In Vietnam staan gerechten van de gehele wereld op de kaart. Zoals pizza en hamburger. In Laos staan gerechten van Laos, Vietnam en Thailand op de kaart. Als een bus stil staat komen er vaak meteen verkopers van kip op stok, rijst, gebakken banaan binnen. We kiezen een restaurantje vaak vanuit Tripadvisor, een app met reviews. Geselecteerd op hoge rating en lage prijs kom je dan vaak bij een lokaal populair restaurant uit.

Per boot of per fiets
Dan kunnen we kiezen: met de boot nog 1,5 uur verder of via een slechte stoffige weg 22 km fietsen naar Nong Khiao. We kiezen voor het laatste. De weg valt reuze mee, we zijn ondertussen wel wat gewend. De weg is stoffig en onverhard, de omgeving is mooi. We passeren een paar kleine dorpjes waar we het echte Lao leven van het platteland zien. Soms hebben we uitzicht over de Ou rivier onder ons. Als we aankomen zijn onze fiets en tassen erg stoffig. Dat is snel opgelost met een waterslang bij het guesthouse. We hebben een leuke bungalow, voor 6 euro, met uitzicht op de rivier. We kunnen hier gelukkig wel geld pinnen. Het is dan nog 140 km en dus twee dagen fietsen tot aan Luang Prabang. Daar willen we weer een paar dagen blijven. De omgeving blijft mooi. Veel bomen, soms een rivier waar we langs fietsen of oversteken. Kinderen zwaaien naar ons en roepen “hello”. In de dorpjes kopen we brood (wat moeilijk te verkrijgen is), blikjes tonijn, smeerkaas en fruit. Zo sprokkelen we onze lunch bij elkaar en hoeven we niet de hele dag rijst of noodles te eten.

Wats en monniken
Laos is voor het merendeel Boeddhistisch. We zien onderweg dan ook regelmatig een met goud versierde tempel met allerlei afbeeldingen van Boeddha. Het is de woonplek van de monniken. Ze dragen gewaden die met saffraan zijn geverfd. Daardoor hebben ze een fel oranje kleur. We zien ze ook regelmatig op straat lopen wat altijd bijzonder is om te zien. De monniken zijn erg gastvrij. We horen van andere fietsers dat ze in een tempel altijd onderdak krijgen aan het einde van een fietsdag. Wij hebben dat tot nu toe niet gedaan. De accommodaties zijn hier super goedkoop.  Mannen zijn verplicht één keer in hun leven een periode in een tempel of klooster door te brengen. 

Luang Prabang
Is een fijne stad om een paar dagen te relaxen. Er zijn veel tempels om te bezoeken met in de ochtend de aalmoes ceremonie van de monniken. Heel speciaal om te zien hoe de monniken, ’s morgens om 5.30 uur, hun dagelijkse eten ophalen bij de plaatselijke bevolking. Dit gebeurt in volledige stilte en met veel eerbied. Soms zingen de monniken een soort van danklied voordat ze weer verder lopen.

We bezoeken de Kuang Si waterval. Verder genieten we vooral van de mooie locatie en het lekkere eten. We lopen naar het hoogste punt van de stad voor een mooie zonsondergang.

Muggen
Laos staat bekend als land van de muggen die Dengue of Malaria kunnen veroorzaken. We zijn niet in het regenseizoen en zien gelukkig weinig muggen tijdens onze reis. Op sommige plekken hebben ze in de kamers muskietennetten hangen. We beschermen ons met kleding, in de avond ook nog met Deet. We hebben in Ha Giang (Vietnam) een muskieten tent gekocht die we zo over een bed kunnen zetten. Dit geeft ook wel een veilig gevoel. Dengue en Malaria zijn serieuze ziektes. We spreken een aantal fietsers die Dengue hebben gehad.

Vanuit Luang Prabang fietsen we naar de Kuang Si watervallen die 11 km verder op liggen. We bezoeken de schitterende watervallen en blijven een nacht in een homestay.

Vang Vieng
De weg naar Vang Vieng is  door de bergen met veel klimmen, weinig accomodatie en slecht asfalt. Daarom maken we het onszelf gemakkelijk en nemen de bus. Altijd weer een avontuur hoe de fietsen dan mee gaan. Uiteindelijk staan ze stevig rechtop, op het dak van de bus. De weg zit vol gaten waar het asfalt weg is. De bus moet constant afremmen voor één van de vele ‘potholes’. 

Vang Vieng blijkt ook weer een verrassend leuk dorpje waar we lekker kunnen relaxen.  Rondom het dorp zijn in totaal 8 lagoons (meertjes). We huren een scooter om er twee te bezoeken. Dan is het weer tijd om op de fiets te stappen. WE vertrekken naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. De afstand van ruim 150 km leggen we af in twee dagen. We fietsen langs rijstvelden, water en mooie kleine dorpjes. In de dorpjes zien we het leven van alle dag. Hoe verder we naar het zuiden gaan, hoe warmer en vochtiger het wordt. Het is overdag rond de 32 graden.

De hoofdstad
Vientiane, de hoofdstad van Laos, blijkt een redelijk rustige stad. Er zijn een paar mooie tempels. We bezoeken Wat That Luang. We zien er een aankomende monnik die kaal geschoren wordt tijdens een ceremonie. We logeren in Guesthouse Bayern. De eigenaar heeft 30 jaar in Duitsland gewerkt. We mogen hier onze fietsen en bagage voor twee weken achterlaten.

Monnik ceremonie

China
Vanaf Vientiane vertrekken we met de trein naar China. Meer daarover natuurlijk in ons volgende reisverhaal.

Dit bericht heeft één reactie

  1. Franca

    Mooie verhalen en foto’s, er komen bij mij vele herinneringen naar boven van onze gemaakte fietstocht door Laos. Blijf genieten samen…

Geef een reactie